Nazwiska widok główny

WROTYŃSKI

Potencjalne podstawy etymologiczne nazwiska to: I. imiona złożone typu Wrocimir, Wrocisław, II. wrócić, III. wrota, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 703; IV. Nazwa miejscowa Wrotynia „osada leśna, powiat lipnowski, gmina i parafia Dobrzejowice”, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 55.

WRÓBEL

Nazwisko pochodzi od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel, czyli: 1. ptak wróblowaty stożkodzioby z rodziny łuszczaków (wróble na plewy łowić = durzyć, tumanić kogoś), 2. rząd snopków na wierzchowaniu w postawie stojącej ustawionych, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 725. Por. też nazwę miejscową Wróbel z byłego powiatu kaliskiego, suwalskiego i pleszewskiego oraz Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim i Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim (zob.

WRÓBEL

Nazwisko proste, od przezwiska Wróbel, Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki 1965-1981 t. VI s. 203-204, to od apelatywu wróbel/wróbl[1] ‘gatunek ptaka’. Źródłem motywacji mogła być także nazwa miejscowa Wróbel w byłym powiecie kaliskim i suwalskim, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIV s. 17. Por. Wróblewski, Wróblowski.

WRÓBLEWSKI

Nazwisko utworzone formantem -ski od nazwy miejscowej Wróblewo znajdującej się w okolicach Ciechanowa, a także w b. pow.: płońskim, sierpeckim, mławskim, szamotulskim, grudziądzkim lub od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel. Por. też Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim i Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV s. 18-20). Nazwa osobowa Wróblewski została odnotowana na terenie Polski już w 1394 roku (zob. K.

WRÓBLOWSKI

Nazwisko[1] utworzone formantem -ski od nazwy miejscowej Wróblowa w byłym powiecie jasieńskim. Por. też Wróblowce w byłym powiecie kamienieckim i Wróblowice w byłym powiecie tarnowskim, wielickim, drohobyckim, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIV s. 20-21. Por.

WRÓBLOWSKI

Nazwisko Wróblowski można wywodzić od nazwy miejscowej Wróblewo znajdującej się w okolicach Ciechanowa, a także w b. pow.: płońskim, sierpeckim, mławskim, szamotulskim, grudziądzkim lub od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel. Por. też Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim, Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim, Wróblowice  w byłym powiecie drohobyckim, czchowskim i wielickim (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t.

WRUCK

Nazwisko pochodzi od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Wruck, ta pochodzi ze średniodolnoniemieckiego wrok, wruk, będącego przezwiskiem kogoś kłótliwego, zob. R. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Manheim 2005 s. 734. Nazwisko można także uznać za zniemczone graficznie (-k > -ck) pochodzące od rzeczownika wruk(a), czyli kapusta, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 727.

WRZOSEK

Nazwisko można wywodzić od zdrobnienia nazwy rośliny wrzos. Podstawę nazwiska mogła też stanowić nazwa miejscowa Wrzosek, odnotowana na terenie byłych powiatów radomskiego i opolskiego (zob. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, s. 62). To nazwisko odnotowuje M. Czekaj w pracy „Historyczne nazwiska ludności Olesna na Śląsku Opolskim”, s. 130: Wrzosek 1838.

WSZELAKI

Nazwisko pochodzi od przymiotnika wszelaki, czyli: ‘każdy jakiegokolwiek rodzaju lub gatunku’, por. także wszelako ‘na wszelki przypadek, z tym wszystkiem, jednak, wszakże’, zob. Słownik Lindego, t. VI, s. 438

WUJTOWSKI

To nazwisko można od rzeczownika wojt // wójt, który stał się  podstawą przezwiska Wójt, na bazie którego ukształtowało się nazwisko. Wyraz wójt definiowano zaś następująco: 1. prezes rady miejskiej, najwyższy z urzędników miejskich, burmistrz, prezydent, 2. zwierzchnik gminy wybierany z grona właścicieli gruntów ("jaki wójt bywa, taka i gromada"), 3. sołtys, przełożony nad gromadą wiejską, sędzia wiejski spośród włościan wybrany, 4.

WULCZYŃSKI

Nazwisko Wulczyński pochodzi prawdopodobnie od nazwy osobowej Wulczyn, ta od rzeczownika wilk, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 682. Słowo wilk miało kiedyś wiele znaczeń, m.in.: 1. zwierzę drapieżne z rodziny psów, 2. przenośnie nie wywołuj wilka z lasu = nie budź licha, kiedy śpi, 3. w liczbie mnogiej wilki = skóra wilka, futro wilcze, wilczura, 4. wilki i gąski = zabawa dzieci, 5. obrzęd kolędowy, 6. sztywność karku i w krzyżu od zaziębienia, 7. choroba końska, 8. dyba do skuwania rąk i nóg, 9.

WULF

Nazwisko proste, równe przezwisku Wulf, dolnoniemiecki odpowiednik nazwy osobowej Wolf, H. Bahlow, Deutschen Namenlexicon. Familien und Vornamen nach Ursprung und Sinn erklärt, München 1967 s. 572, H. Bahlow, Niederdeutsches Namenbuch, Vaduz Lichtenstein 1987 s. 533, H. Naumann, Familiennamenbuch, Leipzig 1987 s. 314. Zob. Wolf.

Strony