Nazwiska widok główny

WOJDYR

Nazwisko Wojdyr ma następujące potencjalne podstawy: 1. węgierski rzeczownik wojda ‘wojewoda’, używane także jako gwarowe określenia naczelnika Cyganów, 2. staropolskie imiona na Wojd- i imię Wojciech > Wojda.

WOJNAR

Nazwisko jest formą pochodna od niemieckiej nazwy osobowej Woiner, pochodzącej od Wagner, znaczenia tego rzeczownika różnią się geograficznie, w południowej części Niemiec ‘rzemieślnik zajmujący się robieniem wozów’ (Wagenbauer) lub ‘woźnica, furman’, na północnym wschodzie a także na północnym zachodzie ‘kołodziej, stelmach’, tu i tam również ‘kowal sporządzający obręcze do kół’, lub nawet ‘rymarz robiący uprzęże’ (zob. Z. Klimek, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy pochodzenia niemieckiego, Kraków 1997, s. 276). Inne znaczenie tego ap.

WOJNAROWSKI

Nazwisko Wojnarowski można wywodzić od nazwy miejscowej Wojnary z byłego powiatu oleckiego lub Wojnarowo z powiatu ihumeńskiego bądź Wojnarowa z powiatu grybowskiego , zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s.

WOJNAS

Nazwisko pochodzi od rzeczownika wojna, czyli: 1. wojowanie, kompania zbrojna, kroki nieprzyjacielskie, 2. służba wojskowa, 3. gwar, 4. gra w karty, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 681-682. Por. także nazwę miejscową Wojna z byłego powiatu berdyczowskiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 751.

WOJNIAK

Nazwisko pochodzi od rzeczownika wojna, czyli: 1. wojowanie, kompania zbrojna, kroki nieprzyjacielskie, 2. służba wojskowa, 3. gwar, 4. gra w karty, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 681-682. Por. także nazwę miejscową Wojna z byłego powiatu berdyczowskiego i Wojniaki z byłego powiatu trockiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 751-752.

WOJNO-ORAŃSKI

Pierwszy człon nazwiska pochodzi od rzeczownika wojna, czyli: 1. wojowanie, kompania zbrojna, kroki nieprzyjacielskie, 2. służba wojskowa, 3. gwar, 4. gra w karty, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 681-682. Por. także nazwę miejscową Wojna z byłego powiatu berdyczowskiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII, s. 751. Drugi człon można wywodzić od nazwy miejscowej Orania, obecnie Orunia, dzielnica Trójmiasta, kiedyś „pewnie największa wieś w Prusach Zachodnich”, zob.

WOJTALAK

Nazwisko Wojtalak ma dwie potencjalne podstawy: 1. imię Wojciech, 2. rzeczownik wójt, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 695. Imię Wojciech jest pochodzenia słowiańskiego i powstało jako złożenie elementów Woj- ‘woj, wojownik’ oraz –ciech (taki sam jak w wyrazach cieszyć (się), uciecha, pociecha). (zob. J. Grzenia, Nasze imiona, Warszawa 2002, s. 286). Wyraz wójt definiowano następująco: 1. prezes rady miejskiej, najwyższy z urzędników miejskich, burmistrz, prezydent, 2.

WOJTANOWICZ

Nazwisko utworzone przyrostkiem patronimicznym (=tworzącym formy odojcowskie) –owicz od imienia Wojciech lub rzeczownika wójt. Imię Wojciech jest pochodzenia słowiańskiego i „powstało jako złożenie elementów Woj- ‘woj, wojownik’ oraz –ciech (taki sam jak w wyrazach cieszyć (się), uciecha, pociecha). (Zob. J. Grzenia, Nasze imiona, Warszawa 2002, s. 286).

WOJTCZAK

Nazwisko można wywodzić od imienia Wojciech lub rzeczownika wójt. Imię Wojciech jest pochodzenia słowiańskiego i „powstało jako złożenie elementów Woj- ‘woj, wojownik’ oraz –ciech (taki sam jak w wyrazach cieszyć (się), uciecha, pociecha). (Zob. J. Grzenia, Nasze imiona, Warszawa 2002, s. 286). Wyraz wójt definiowano zaś następująco: 1. prezes rady miejskiej, najwyższy z urzędników miejskich, burmistrz, prezydent, 2. zwierzchnik gminy wybierany z grona właścicieli gruntów ("jaki wójt bywa, taka i gromada"), 3.

WOJTEK

Nazwisko pochodzi od zdrobnienia imienia Wojciech, które jest pochodzenia słowiańskiego i „powstało jako złożenie elementów Woj- ‘woj, wojownik’ oraz –ciech (taki sam jak w wyrazach cieszyć (się), uciecha, pociecha). (Zob. J. Grzenia, Nasze imiona, Warszawa 2002, s. 286). Można wywodzić je też od wojtek: 1. bociek, 2. belka, pień spuszczony i obrobiony na cztery kanty, 3. lichtarz, 4. księżyc, miesiąc czasu (zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 683). Nazwisko przytaczają Z. Abramowicz, L. Citko, L. Dacewicz w Słowniku historycznych nazw osobowych Białostocczyzny (XV-XVII w.),t.

WOJTYCZKA

Nazwisko Wojtyczka ma dwie potencjalne podstawy etymologiczne: I. imię Wojciech, które jest pochodzenia słowiańskiego i „powstało jako złożenie elementów Woj- ‘woj, wojownik’ oraz –ciech (taki sam jak w wyrazach cieszyć (się), uciecha, pociecha). (Zob. J. Grzenia, Nasze imiona, Warszawa 2002, s. 286); II. Rzeczownik wójt, czyli: 1. prezes rady miejskiej, najwyższy z urzędników miejskich, burmistrz, prezydent, 2. zwierzchnik gminy wybierany z grona właścicieli gruntów ("jaki wójt bywa, taka i gromada"), 3. sołtys, przełożony nad gromadą wiejską, sędzia wiejski spośród włościan wybrany, 4.

Strony