Nazwiska widok główny

WREMBEL

Nazwisko można wywodzić od wrąb, czyli: 1. przenośnie rzut jakiś straszny, pęd bezgraniczny, 2. nacięcie, cios, karb, 3. część lasu przeznaczona na rąbanie, 4. drzewko karbowane, używane w celu zawiadomienia sąsiadów o śmierci, 5. krąg wosku, łoju, 6. odcinek, wcięcie liścia płytko naciętego lub wrąbać, czyli: 1. robiąc wciosać, wciąć się siekierą, toporem, 2. przenośnie wkraść się, wcisnąć się, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 720.

WRĘBEL

Nazwisko można wywodzić od wrąb, czyli: 1. przenośnie rzut jakiś straszny, pęd bezgraniczny, 2. nacięcie, cios, karb, 3. część lasu przeznaczona na rąbanie, 4. drzewko karbowane, używane w celu zawiadomienia sąsiadów o śmierci, 5. krąg wosku, łoju, 6. odcinek, wcięcie liścia płytko naciętego lub wrąbać, czyli: 1. robiąc wciosać, wciąć się siekierą, toporem, 2. przenośnie wkraść się, wcisnąć się, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 720.

WROCHNA

Nazwisko pochodzi od imion złożonych typu Wrocimir. Nazwę osobową Wrochna odnotowano na terenie Polski już w 1388 roku, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. I L-Ż, Kraków 2001, s. 703.

WROŃSKI

Nazwisko utworzone formantem -ski od nazwy miejscowej Wrona, w byłym powiecie płońskim, sieradzkim i jędrzejowskim, por. też Wrony, Wrońsko i Wronie, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz. 3 Odmiejscowe nazwy osobowe, opr. Z. Kaleta przy współudziale E. Supranowicz i J. Szymowej, Kraków 1997 s. 220, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIV s. 50-51. B. Mossakowska, (Nazwiska mieszkańców Komornictwa Olsztyńskiego, Gdańsk 1993 s.

WROTYŃSKI

Potencjalne podstawy etymologiczne nazwiska to: I. imiona złożone typu Wrocimir, Wrocisław, II. wrócić, III. wrota, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 703; IV. Nazwa miejscowa Wrotynia „osada leśna, powiat lipnowski, gmina i parafia Dobrzejowice”, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 55.

WRÓBEL

Nazwisko pochodzi od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel, czyli: 1. ptak wróblowaty stożkodzioby z rodziny łuszczaków (wróble na plewy łowić = durzyć, tumanić kogoś), 2. rząd snopków na wierzchowaniu w postawie stojącej ustawionych, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 725. Por. też nazwę miejscową Wróbel z byłego powiatu kaliskiego, suwalskiego i pleszewskiego oraz Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim i Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim (zob.

WRÓBEL

Nazwisko proste, od przezwiska Wróbel, Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki 1965-1981 t. VI s. 203-204, to od apelatywu wróbel/wróbl[1] ‘gatunek ptaka’. Źródłem motywacji mogła być także nazwa miejscowa Wróbel w byłym powiecie kaliskim i suwalskim, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIV s. 17. Por. Wróblewski, Wróblowski.

WRÓBLEWSKI

Nazwisko utworzone formantem -ski od nazwy miejscowej Wróblewo znajdującej się w okolicach Ciechanowa, a także w b. pow.: płońskim, sierpeckim, mławskim, szamotulskim, grudziądzkim lub od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel. Por. też Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim i Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV s. 18-20). Nazwa osobowa Wróblewski została odnotowana na terenie Polski już w 1394 roku (zob. K.

WRÓBLOWSKI

Nazwisko[1] utworzone formantem -ski od nazwy miejscowej Wróblowa w byłym powiecie jasieńskim. Por. też Wróblowce w byłym powiecie kamienieckim i Wróblowice w byłym powiecie tarnowskim, wielickim, drohobyckim, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. XIV s. 20-21. Por.

WRÓBLOWSKI

Nazwisko Wróblowski można wywodzić od nazwy miejscowej Wróblewo znajdującej się w okolicach Ciechanowa, a także w b. pow.: płońskim, sierpeckim, mławskim, szamotulskim, grudziądzkim lub od nazwy osobowej Wróbel, pochodzącej od rzeczownika wróbel. Por. też Wróble, kilka wsi, w tym w b. pow. ostródzkim i ządzborskim, Wróblew, nazwa wsi w b. pow.: łęczyckim, sieradzkim, wieluńskim, sandomierskim, iłżeckim, Wróblowice  w byłym powiecie drohobyckim, czchowskim i wielickim (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t.

WRUCK

Nazwisko pochodzi od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Wruck, ta pochodzi ze średniodolnoniemieckiego wrok, wruk, będącego przezwiskiem kogoś kłótliwego, zob. R. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Manheim 2005 s. 734. Nazwisko można także uznać za zniemczone graficznie (-k > -ck) pochodzące od rzeczownika wruk(a), czyli kapusta, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VII, s. 727.

WRZOSEK

Nazwisko można wywodzić od zdrobnienia nazwy rośliny wrzos. Podstawę nazwiska mogła też stanowić nazwa miejscowa Wrzosek, odnotowana na terenie byłych powiatów radomskiego i opolskiego (zob. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, s. 62). To nazwisko odnotowuje M. Czekaj w pracy „Historyczne nazwiska ludności Olesna na Śląsku Opolskim”, s. 130: Wrzosek 1838.

Strony