Nazwiska widok główny

ŻYLIŃSKI

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej Żylin z byłego powiatu sochaczewskiego, ihumeńskiego, słuckiego lub Żylina z byłego powiatu nowoaleksandrowskiego albo Żylino z byłej guberni smoleńskiej bądź Żylińskie z byłego powiatu wilejskiego czy Żyliny z byłego powiatu suwalskiego, augustowskiego, pińskiego, trockiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 891-892.

ŻYWICKI

Nazwisko utworzone przyrostkiem –ski (z uproszczeniem grupy spółgłoskowej –cski > -cki) od nazwy miejscowej Żywicy „wieś i zaścianek poradziwiłłowske nad rzeką Wołką, lew. dopływ Suły, powiat miński” lub Żywiec „miasto powiatowe w Galicyi Zachodniej śród Beskidu Babiogórskiego” – zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, s. 915. Można je też wywodzić od rzeczownika żywica ‘masa bezkształtna, szklista, wypływająca z wielu roślin’ lub od czasownika żywić: 1. robić żywym, wskrzeszać, przywoływać do życia, 2. dawać życie, karmić, hodować, 3.

ŻYWNA

Nazwisko Żywna można wywodzić wprost od przymiotnika żywy, czyli: 1. żyjący, 2. podobny do kogoś, 3. energiczny, 4. jaskrawy, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VIII, s. 742-744. Słowo żywy jest bardzo stare, pochodzi z języka prasłowiańskiego. Innym rozwiązaniem, które wydaje mi się bardziej prawdopodobne, jest uznanie formy Żywna za utworzoną na drodze derywacji paradygmatycznej (zmiany wzorca odmiany, w tym wypadku z męskiego na żeński) od przymiotnika żywny, czyli: 1. żyzny, żywiący, syty, krzepiący, 2. ożywionym żywy, przy życiu zostającym 3.

ŻYWOTEL

Nazwisko można wywodzić od rzeczownika żywot (ten zaś pochodzi od przymiotnika żywy), który oznaczał kiedyś – tak jak dzisiaj ‘życie’ – ale też m.in. 1. sposób życia, powołanie, rzemiosło, profesję, zachowanie się, 2. życiorys, 3. zdrowie, 4. brzuch, łono, zob. tzw. Słownik warszawski języka polskiego, t. VIII, s. 741.

Strony