Nazwiska widok główny

ZBROSZCZYK

Nazwisko pochodzi od popularnych w języku staropolskim imion złożonych typu Zbrosław, Zbrasław, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. II, s. 732. Potencjalną podstawą jest także czasownik zbroić, czyli: 1. uzbrajać, zaopatrywać w broń, 2. szykować się do wojny, 3. wymówić się, 4. popełnić coś złego, przeskrobać, sknocić, zob. tzw. Słownik warszawski, t. VI, s. 392.

ZDEB

Nazwisko pochodzi od nazwy osobowej Zdeb, ta od rzeczownika zdeb, czyli ‘żbik’. Nazwę osobową Zdeb odnotowano na terenie Polski w 1693 roku (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 733). Por. także nazwę miejscową Zdeb „część wsi Krzątka w powiecie tarnobrzeskim” (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV s. 540).

ZDROJEWSKI

To nazwisko można wywodzić od rzeczownika zdrój lub nazwy miejscowości Zdrój (m. in. były powiat pleszewski i lęborski). Por. też Zdroja (powiat sokólski), Zdroje (b. powiat nowomiński, koniński, rypiński, mławski, białostocki, bukowski, wągrowiecki, szremski, gnieźnieński, wyrzyski, szamotulski), kartuski, świecki, brodnicki). Podstawę nazwiska mogła też stanowić nazwa miejscowa Zdrojewo - wg Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (t. XIV, s. 544) taka miejscowość istniała w powiecie piskim. Słownik historycznych nazw osobowych Białostocczyzny (opr. Z. Abramowicz, L. Citko, L.

ZDYBEL

Nazwisko utworzono przyrostkiem –el od nazwy osobowej Zdyb, ta zaś pochodzi od czasownika zdybać, czyli ‘przyłapać na złym uczynku’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 734).

ZDYBOWICZ

Nazwisko utworzono przyrostkiem patronimicznym –owicz od nazwy osobowej Zdyb, ta zaś pochodzi od czasownika zdybać, czyli ‘przyłapać na złym uczynku’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 734).

ZDYRA

Nazwisko pochodzi od podstawy zder-, ta zaś od zder ‘udry’ lub zderka ‘zdarte ostrze noża’. Ewentualnie nazwisko można wywodzić od nazwy osobowej Dera lub Derk (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 733).

ZECMAN

Pochodzenie nazwiska można łączyć z imionami złożonymi typu Zesław lub Żelisław (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, t. II L-Ż, Kraków 2001, s. 735), do pierwszego członu odimiennego dodano niemczącą cząstkę – Man(n).

ZEHNER

Nazwisko pochodzi od niemieckiej nazwy osobowej Zehner, ta od średniowysokoniemieckiego zë(he)ner ‘człowiek zobowiązany do płacenia dzierżawy’ (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno

ZELEK

Zelek to forma pochodna od słowiańskich imion złożonych: Żelisław lub Żelimir, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 2001, t. II, s. 759.

ZELK

Nazwisko powstałe przez zniemczenie polskiego imienia skróconego Żelek, E. Breza, Nazwiska Pomorzan. Pochodzenie i zmiany t. I, Gdańsk 2000 s. 442, to od staropolskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem Żeli, np. Żelibor, Żelimysł, M. Malec, Staropolskie skrócone nazwy osobowe od imion dwuczłonowych, Wrocław – Warszawa – Kraków 1982 s. 78. Por. Żelek, Żelko, nazwy odnotowane przez Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki 1965-1981 t. VI s. 360. Por.

Strony