Nazwiska widok główny

AKSMAN

Nazwisko równe niemieckiej nazwie zawodu Ax(t)mann ‘ktoś pracujący siekierą’, zob. M. Gottschald, Deutsche Namekunde. Unsere Familiennamen nach ihrer Bedeutung, Berlin 1954 s. 174, ‘drwal, stolarz, cieśla’, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 100. Por. też Achs(en) z łacińskiego axis ‘oś’, zob. K. Linnartz, Unsere Familiennamen, I. Zehntausend Berufsnamen in ABC erklärt, Bonn 1958 s. 17.

ALANKIEWICZ

Nazwisko jest formą patronimiczną utworzoną od nazwy osobowej Halanek/Halanka, ta z kolei pochodzi od bardzo rzadkiej nazwy osobowej Halana, która ma kilka potencjalnych podstaw motywacyjnych: 1. Gwarowe halać ‘przynosić’, 2. Hala ‘pastwisko górskie’, 3. Imię żeńskie Halana < Helena, zob. A. Cieślikowa (red.), Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku, t. II H-Mą, Kraków 2009, s. 25-26. Pierwsza wspomniana motywacja wydaje się najbardziej prawdopodobna. 

ALBERT

Nazwisko od imienia pochodzenia germańskiego Albert, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 85, to zaś od staro-wysoko-niemieckiego adal ‘szlachetny ród’ i beraht ‘jasny, błyszczący’, zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz. 2 Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego, opr. M. Malec, Kraków 1995 s. 2, dlatego można to tłumaczyć jako  ‘promieniejący szlachetnością’ (J. Bubak, Księga naszych imion), ‘jaśniejący szlachectwem’ (S. Rospond, Mówią nazwy, s.

ALBERTI

Nazwisko patronimiczne, utworzone fleksyjnie – pełniąca funkcję mianownika pierwotna forma dopełniacza liczby pojedynczej od Albertus, zlatynizowanej formy imienia pochodzenia germańskiego Albert, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim-Leipzig-Wien-Zürich 2005 s. 85, to zaś od staro-wysoko-niemieckiego adal ‘szlachetny ród’ i beraht ‘jasny, błyszczący’, zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz. 2 Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego, opr. M. Malec, Kraków 1995 s. 2. „Albert, Olbracht, imię męskie, Wojciech.

ALBRECHT

Nazwisko pochodzące od imienia Albrecht, to zaś ze staro-wysoko-niemieckiego Athalbracht (M. Malec, Imiona chrześcijańskie w średniowiecznej Polsce, s. 176). Można też wywodzić je wprost od imienia Albert, które zostało przyjęte do staropolszczyzny m. in. jako Albrecht (K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 2). Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych t. I s. 27 odnotowuje 1748 osób o takim nazwisku. Zob. ALBERT.

ALEKS

Nazwisko równe imieniu Alex, skróconej formie imienia chrześcijańskiego pochodzenia greckiego Alexander lub Aleksy, Aleks, zob. Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki, Wrocław – Warszawa – Kraków 1965-1981, t. I s. 25. Zob. ALEX.

ALEKSANDER

Nazwisko równe imieniu chrześcijańskiemu Aleksander, to z greckiego άλέξω ‘odganiać, odpierać, bronić przed czymś’ i άνήρ ‘mężczyzna, człowiek’, zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz. 2 Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego, opr. M. Malec, Kraków 1995 s. 6. Zob. ALEXANDER

ALEX

Nazwisko równe imieniu Alex, skróconej formie imienia chrześcijańskiego pochodzenia greckiego Alexander lub Aleksy, Aleks, zob. Słownik staropolskich nazw osobowych, red. W. Taszycki, Wrocław – Warszawa – Kraków 1965-1981, t. I s. 25. Słownik nazwisk współcześnie używanych wymienia 12 osób o nazwisku Alex i 204 noszące miano Aleks (t. I s. 28 i 31). Por. ALEXANDER.

ALEXANDER

Nazwisko równe imieniu chrześcijańskiemu Aleksander, to z greckiego άλέξω ‘odganiać, odpierać, bronić przed czymś’ i άνήρ ‘mężczyzna, człowiek’, zob. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, cz. 2 Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego, opr. M. Malec, Kraków 1995 s. 6. Herbarz Bonieckiego (t. I s. 29) wymienia nazwisko Alexander. Według Słownika nazwisk współcześnie używanych (t. I s. 28, 31) w 1990 r. w Polsce mieszkały 873 osoby o nazwisku Aleksander i 19 o nazwisku Alexander 19 Ol 1. Por. ALEX.

ALFUT

Nazwisko Alfut można łączyć genetycznie z Alf, niemiecką nazwą osobową, powstałą przez skrócenie imienia Adolf, zob. R. und V. Kohlheim, Familiennamen. Herkunft und Bedeutung, Mannheim 2005, s. 86.

ALSCHOFF

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej Alschoff („wieś w Kurlandyi, parafii Amboten, piece wapienne”), zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. I s. 31. Jest to hybryda prusko-niemiecka, z pierwszym członem od staropruskiej nazwy osobowej Alsebut, por. Alsaute, Alsune, Alsutte, (zob. R. Trautmann, Die altpreußischen Personennamen, 2. Umveränderte Auflage, Göttingen 1974 s. 131) i drugim od niemieckiego Hoff ‘dwór’.

ALSHOFF

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej Alschoff („wieś w Kurlandyi, parafii Amboten, piece wapienne”), zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1880, t. I s. 31. Jest to hybryda prusko-niemiecka, z pierwszym członem od staropruskiej nazwy osobowej Alsebut, por. Alsaute, Alsune, Alsutte, (zob. R. Trautmann, Die altpreußischen Personennamen, 2. Umveränderte Auflage, Göttingen 1974 s. 131) i drugim od niemieckiego Hoff ‘dwór’.

Strony