Nazwiska widok główny

BARTA

Nazwa osobowa Barta, odnotowana bardzo wcześnie – w 1213 roku,  ma kilka potencjalnych podstaw etymologicznych: 1. imię Bartłomiej, 2. barta ‘topór’, 3. niemieckie Bart ‘broda’, 4. Bartosz ‘niedźwiedź’ (od imienia Bartłomiej), zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 21, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. I, s. 100.

BARTKOWIAK

Nazwisko Bartkowiak ma kilka potencjalnych podstaw etymologicznych: 1. imię Bartłomiej, 2. barta ‘topór’, 3. niemieckie Bart ‘broda’, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 21, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. I, s. 100. Pierwsza wskazana podstawa wydaje się najbardziej prawdopodobna.

BARTNIK

Nazwisko od bartnik ‘zajmujący się barciami, pszczelarz’. Tę formę odnotowuje już Słownik staropolskich nazw osobowych, a także J. Bubak (Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny XV-XVII w. Imiona, nazwiska, przezwiska, cz. I A-M, Kraków 1992, s. 54): Ogiba de Marczynkowicze et Gadex de eadem villa meliffici al. Barthniczy 1560 (liczba mnoga). Przytaczają je także Z. Abramowicz, L. Citko, L. Dacewicz w Słowniku historycznych nazw osobowych Białostocczyzny (XV-XVII w.),t. I A-O, Białystok 1997, s. 25): Sak Bartnik 1662, L.

BARTOSIŃSKI

Nazwisko Bartosiński ma kilka potencjalnych podstaw etymologicznych: 1. imię Bartłomiej, 2. barta ‘topór’, 3. niemieckie Bart ‘broda’, 4. Bartosz ‘niedźwiedź’ (od imienia Bartłomiej), zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 21, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. I, s. 100. Do podstawy Bartos(z) dodano strukturalny przyrostek –iński.

BARTOSZEWSKI

Nazwisko pochodzi od nazwy miejscowej: Bartosz (były powiat krotoszyński), Bartosze (były powiat lubliniecki, ełcki), Bartoszew (były powiat krasnostawski), Bartoszewice (były powiat krobski, chełmiński) - zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t.  I s. 112. Nazwisko można wywodzić także od imienia Bartosz, odnotowanego na terenie Polski już w 1206 r., pochodzącego od imienia Bartłomiej, rzeczownika barta ‘topór’ lub niemieckiego Bart ‘broda’  (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 21). Por.

BARTOSZUK

Nazwisko utworzone przyrostkiem pochodzenia wschodniosłowiańskiego –uk od imienia Bartosz, odnotowanego na terenie Polski już w 1206 r., pochodzącego od imienia Bartłomiej, rzeczownika barta ‘topór’ lub niemieckiego Bart ‘broda’  (zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I, s. 21). Por. też bartosz ‘ niedźwiedź’, bartoszek ‘chłopczyk siedzący konno na karku drugiego, przebranego za osła podczas zabaw zapustnych” (zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 100).

BARTOWIAN

Nazwisko można wywodzić od imienia Bartłomiej lub od bart ‘zasłona, rąbek, który starożytne Rzymianki nosiły’. Podstawę nazwiska może stanowić także niemieckie Bart ‘broda’ lub barta ‘topór’ – zob. tzw. Słownik warszawski, t. I, s. 100 i K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 21.

BARTSCH

Nazwisko równe Bartsch, niemieckiemu hipokorystykum imienia Bartholomeus, zob. J.K. Brechenmacher, Etymologisches Wörterbuch der Deutschen Familiennamen, II Auflage, t. I, Limburg a.d. Lahn 1957 s. 76, H. Bahlow, Niederdeutsches Namenbuch, Vaduz Lichtenstein 1987 s. 12, przeważnie ze słowiańskiego Bartosch, zob. M. Gottschald, Deutsche Namekunde. Unsere Familiennamen nach ihrer Bedeutung, Berlin 1954 s. 182, H. Bahlow, Deutschen Namenlexicon. Familien und Vornamen nach Ursprung und Sinn erklärt, München 1967 s. 49, M.

BARTSING

Nazwisko homonimiczne: I. zniemczona forma polskiego hipokorystykum Barcik < Barcz, II. utworzone od nazwiska Bartz/Bartsch formant –ing (przyrostek -ing pełnił w językach germańskich funkcję przynależnościową, zob. J.K. Brechenmacher, Etymologisches Wörterbuch der Deutschen Familiennamen, II Auflage, t. I, Limburg a.d. Lahn 1957 s. 124. Zob. BARTSCH.

BARTUSZEK

Nazwę osobową Bartuszek odnotowano bardzo wcześnie, bo już w 1359 roku, ma kilka potencjalnych podstaw etymologicznych: 1. imię Bartłomiej, 2. barta ‘topór’, 3. niemieckie Bart ‘broda’, 4. Bartosz ‘niedźwiedź’ (od imienia Bartłomiej), zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 21, Słownik języka polskiego, tzw. warszawski, t. I, s. 100.

BARTYZEL

Podstawę nazwiska stanowiło najprawdopodobniej imię pochodzenia babilońskiego Baltazar, utworzone od balatsu-usur ‘niech Bóg zachowa jego życie’ i notowane w Polsce od XIII wieku. Nazwę osobową Bartyzel odnotowano na terenie Polski już w 1677 roku, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków, t. I A-K, Kraków 1999, s. 17. Przytacza ją także J. Bubak (Słownik nazw osobowych i elementów identyfikacyjnych Sądecczyzny XV-XVII w. Imiona, nazwiska, przezwiska, cz. I A-M, Kraków 1992, s. 56): Uczennik iego Bartyzel z Kadcczey 1627.

Strony