Podstawę nazwiska Falewicz stanowi nazwa osobowa Fal. Ma ona kilka potencjalnych podstaw etymologicznych: 1. imiona złożone typu Chwalimir, Chwalisław, 2. chwalić, czyli: a) wielbić, czcić, sławić, b) aprobować, c) popisywać się, 3. chwała, czyli: a) cześć, uwielbienie, b) pochwała, c) rozgłos, sława, d) chluba, ozdoba, e) świetność, okazałość, zob. K. Rymut, Nazwiska Polaków. Słownik historyczno-etymologiczny, Kraków 1999, t. I, s. 89, Słownik warszawski, t. I, s. 308. W języku polskich chw- często przechodziło w f-, stąd forma Fal. Związek z niemiecką nazwą osobową Fahl jest niewykluczony, choć bardziej prawdopodobna jest geneza słowiańska nazwy. Jan Siwik („Encyklopedia nazwisk i przydomków szlacheckich”, Warszawa 2010, s. 164)wymienia szlachecką rodzinę noszącą to nazwisko: Falewicz herbu Pobóg, 1528 r. Falewicze, powiat święciański, woj. wileńskie, mińskie. Obecnie to umiarkowanie rozpowszechnione nazwisko – informacje na temat lokacji rodzin je noszących znajdują się na tej stronie: https://polskienazwiska.pl/n/Falewicz
